📖 இன்றைய வேத பகுதி: 1 கொரிந்தியர் 1:1–12

ஆவிக்குரிய வாழ்க்கையின் உண்மையான அடையாளம் :

சிலரிடம் நல்ல ஜெப அனுபவம் உள்ளது. ஆனால், அதனையே தங்களுடைய ஆவிக்குரிய அனுபவத்தின் அடையாளமாக எண்ணுகின்றனர்.

சிலரிடம் நல்ல தேவ ஆராதனை அனுபவம் உள்ளது. ஆனால், அதனையே அவர்கள் கிறிஸ்தவ வாழ்க்கையின் அடையாளமாக எண்ணுகின்றனர்.

சிலரிடம் வேதத்தை அறிந்துகொள்ளும் நல்ல ஆர்வமும், அதற்கான செயல்பாடுகளும் உள்ளன. ஆனால், அதனையே அவர்கள் தங்களுடைய பக்தி அனுபவத்தின் சான்றாக எண்ணுகின்றனர்.

சிலர் இடைவிடாமல் தேவ ஊழியம் செய்யும் அனுபவமுடையவர்களாக இருக்கின்றனர். ஆனால், அதனையே அவர்கள் ஆவிக்குரிய வாழ்வின் முழுமையாக எண்ணுகின்றனர்.

ஜெபம், ஆராதனை, காணிக்கை, வேத ஆர்வம், தேவ ஊழியம் எனப் பல ஆவிக்குரிய செயல்பாடுகள் நம்மிடம் இருக்கலாம். ஆயினும், அவற்றையே ஆவிக்குரிய வாழ்வின் முழுமையான சான்றுகளாகவும் அடையாளங்களாகவும் எண்ணிவிடக்கூடாது.

பரிசுத்தமான வாழ்க்கைதான் உண்மையான ஆவிக்குரிய அடையாளமாகும்.

நாம் எதற்காக அழைக்கப்பட்டோம்? :

நாம் ஜெபிக்க வேண்டும். ஆனால், ஜெபிப்பதற்காக மட்டுமே நாம் அழைக்கப்படவில்லை.

நாம் ஆராதிக்க வேண்டும். ஆனால், ஆராதிப்பதற்காக மட்டுமே நாம் அழைக்கப்படவில்லை.

நாம் தாராளமாக கர்த்தருக்காகக் கொடுக்க வேண்டும். ஆயினும், கொடுப்பதற்காக மட்டுமே நாம் அழைக்கப்படவில்லை.

நாம் தேவ ஊழியம் செய்ய வேண்டும். ஆனால், நம்முடைய பிரதான அழைப்பு அது மட்டுமல்ல.

முதலாவது நாம் பரிசுத்தமாகும்படிக்கே அழைக்கப்பட்டோம்.

நாம் பரிசுத்தவான்களாக மாறுவதற்கே கர்த்தர் நம்மை அழைத்தார்.

ஒரு மனிதன் அதிகமாக ஜெபிக்கலாம். ஆராதனையில் ஆர்வமாக இருக்கலாம். வேதாகமத்தை நன்றாக அறிந்திருக்கலாம். தாராளமாகக் காணிக்கை கொடுக்கலாம். தேவ ஊழியங்களிலும் தீவிரமாக ஈடுபடலாம்.

ஆனால், இவையெல்லாம் இருந்தும் அவரது வாழ்க்கையில் பரிசுத்தம் இல்லாவிட்டால், அந்த ஆவிக்குரிய அனுபவத்தின் உண்மையான நோக்கத்தை அவர் அடையவில்லை என்பதை உணர வேண்டும்.

செயல்பாடுகள் இருக்கலாம்; பரிசுத்தம் இருக்கிறதா? :

நாம் பரிசுத்தமாகாமல்கூட ஜெபம், ஆராதனை, காணிக்கை, ஊழியம் எனப் பலவிதமான ஆவிக்குரிய செயல்பாடுகளை உடையவர்களாக இருக்க முடியும்.

ஆனால், பரிசுத்தமான வாழ்க்கை அனுபவம் இல்லாவிட்டால், இவற்றில் எந்த ஒன்றும் நமக்கு தேவ அங்கீகாரத்தைத் தராது.

ஏனென்றால், ஜெபம் செய்வது ஒரு பயிற்சியால் வளரக்கூடியது.

வேதாகமத்தைப் படிப்பது முயற்சியால் வளரக்கூடியது.

ஆராதனை செய்வதும், ஊழியம் செய்வதும் தொடர்ந்து பழகுவதன் மூலம் வளரக்கூடியவை.

ஆனால், பரிசுத்தமான வாழ்க்கையை வெறும் முயற்சியாலும் பயிற்சியாலும் உருவாக்க முடியாது.

அது உண்மையான மறுபிறப்பின் அனுபவத்திலிருந்து உருவாக வேண்டும்.

ஒரு மனிதனுக்குள் கிறிஸ்துவின் வாழ்க்கை செயல்படும்போது, அவனுடைய சுபாவங்கள் மாறத் தொடங்கும்.

அவனுடைய குணாதிசயங்கள் மாற்றமடையும்.

பாவத்தின் மீது இருந்த விருப்பம் குறையும்.

தேவனுக்குப் பிரியமான வாழ்க்கையை வாழும் வாஞ்சை அதிகரிக்கும்.

இதுவே உண்மையான ஆவிக்குரிய வளர்ச்சியின் அடையாளமாகும்.

ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை வெளியில் மட்டுமல்ல :

சில நேரங்களில் நாம் வெளிப்படையான ஆவிக்குரிய செயல்பாடுகளில் மிகவும் சிறப்பாக இருக்கலாம்.

ஜெபிக்கலாம்,

பாடலாம்,

பிரசங்கிக்கலாம்,

வேதாகமத்தைப் போதிக்கலாம்,

ஊழியம் செய்யலாம்,

ஆனால், நம்முடைய அன்றாட வாழ்க்கையில் நல்ல குணாதிசயங்களோடும், நல்ல ஒழுங்குகளோடும் வாழ இயலவில்லை என்றால், நாம் நம்மையே சோதித்துப் பார்க்க வேண்டும்.

நாம் ஜெபத்தில் எப்படி இருக்கிறோம் என்பதோடு மட்டுமல்லாமல்; வீட்டில் எப்படி இருக்கிறோம் என்பதையும் கவனிக்க வேண்டும்.

நாம் ஆராதனையில் எப்படி இருக்கிறோம் என்பதோடு மட்டுமல்லாமல்; பிறரிடம் எப்படி நடந்து கொள்கிறோம் என்பதையும் கவனிக்க வேண்டும்.

நாம் ஊழியத்தில் எவ்வளவு செய்கிறோம் என்பதோடு மட்டுமல்லாமல்; நம்முடைய வாழ்க்கையில் கிறிஸ்துவின் குணங்கள் எவ்வளவு வெளிப்படுகின்றன என்பதையும் கவனிக்க வேண்டும்.

ஏனென்றால், உண்மையான ஆவிக்குரிய வாழ்க்கை என்பது வெளிப்படையான செயல்பாடுகளால் மட்டும் அளவிடப்படுவதில்லை.

கிறிஸ்துவின் பரிசுத்தமும் குணாதிசயங்களும் நம்முடைய வாழ்க்கையில் வெளிப்படுவதாலேயே அது அறியப்படுகிறது.

பரிசுத்தமே உண்மையான அடையாளம் :

தேவன் நம்மை வெறுமனே மதச் செயல்பாடுகளில் ஈடுபடும்படி அழைக்கவில்லை.

அவர் தம்முடைய குமாரனாகிய இயேசு கிறிஸ்துவைப் போல நாம் மாற்றமடையும்படி அழைத்துள்ளார்.

எனவே, ஜெபம் நம்மை மாற்ற வேண்டும்.

ஆராதனை நம்மை பரிசுத்தப்படுத்த வேண்டும்.

வேத வசனம் நம்முடைய வாழ்க்கையைச் சீர்திருத்த வேண்டும்.

ஊழியம் நம்முடைய சுயத்தை உடைக்க வேண்டும்.

நம்முடைய எல்லா ஆவிக்குரிய செயல்பாடுகளும் இறுதியில் ஒரு பரிசுத்தமான வாழ்க்கையை உருவாக்குவதற்கு உதவ வேண்டும்.

அதுவே நம்முடைய அழைப்பின் நோக்கம்.

ஜெபிப்பது ஆவிக்குரிய செயல்பாடு.
ஆராதிப்பது ஆவிக்குரிய செயல்பாடு.
ஊழியம் செய்வது ஆவிக்குரிய செயல்பாடு.
ஆனால், பரிசுத்தமாக வாழ்வதே உண்மையான ஆவிக்குரிய அடையாளம்.

💭 இன்று சிந்திப்போம் :

என்னுடைய ஜெப வாழ்க்கை என்னுடைய குணாதிசயங்களை மாற்றியிருக்கிறதா?

நான் ஆராதிப்பது என் அன்றாட வாழ்க்கையில் பரிசுத்தத்தை உருவாக்குகிறதா?

வேதாகம அறிவு அதிகரிப்பதோடு, தேவனுக்குப் பிரியமான வாழ்க்கையும் வளர்கிறதா?

நான் செய்யும் ஊழியம் என்னை அதிக தாழ்மையுள்ளவனாகவும், அன்புள்ளவனாகவும் மாற்றுகிறதா?

என்னுடைய வெளிப்படையான ஆவிக்குரிய செயல்பாடுகளுக்குப் பின்னால், பரிசுத்தமான வாழ்க்கை இருக்கிறதா?

நம்முடைய ஆவிக்குரிய செயல்பாடுகள் எவ்வளவு அதிகமாக இருந்தாலும், கிறிஸ்துவின் பரிசுத்தமான குணங்கள் நம்மில் வெளிப்பட வேண்டும். அதுவே உண்மையான ஆவிக்குரிய அடையாளம்.

🙏 ஜெபம் :

அன்பின் பரலோகப் பிதாவே,

வெளிப்படையான ஆவிக்குரிய செயல்பாடுகளை மட்டுமே நம்பி திருப்தியடையாமல், உண்மையான பரிசுத்த வாழ்க்கையை வாழ எங்களுக்கு கிருபை தாரும்.

எங்கள் ஜெபமும், ஆராதனையும், வேத வாசிப்பும், ஊழியமும் எங்கள் வாழ்க்கையை மாற்றுகிற அனுபவங்களாக இருக்க உதவிசெய்யும்.

எங்கள் எண்ணங்கள், வார்த்தைகள், செயல்கள் மற்றும் குணாதிசயங்களில் உமக்குப் பிரியமான பரிசுத்தம் வெளிப்படட்டும்.

வெளியில் பக்தியுள்ளவர்களாகத் தோன்றி, உள்ளான வாழ்க்கையில் மாற்றமில்லாமல் வாழாமல், உண்மையான மறுபிறப்பின் அனுபவத்தினால் எங்களை மாற்றும்.

எங்கள் வாழ்க்கையைப் பார்க்கிறவர்கள் எங்கள் செயல்பாடுகளை மட்டும் அல்லாமல், எங்களுக்குள் வெளிப்படும் கிறிஸ்துவின் குணங்களையும் காணும்படி எங்களை உருவாக்கும்.

பரிசுத்தவான்களாக வாழும்படி எங்களை அழைத்த உம்முடைய அழைப்பிற்கு ஏற்றவர்களாக வாழ எங்களுக்கு உதவி செய்யும்.

இயேசு கிறிஸ்துவின் நாமத்தில் ஜெபிக்கிறோம்.

ஆமென்.